Een blog van Henkie #10

Zo! Hier is dan weer eens een blog. Heb een aantal dingen te bespreken.

Hoe gaat het?

Het gaat hier redelijk. Het begint met de dag lastiger te worden. Het zit voor mijn gevoel ook nog niet echt mee. Die stomme pleister gaat mij tegenstaan, het beperkte eten en drinken. Niet leuk meer om het zo te moeten leven. Mede de mensen die mij continu na moeten kijken.

Maar daar gaat misschien verandering in komen. Althans dat is een grote wens. Hiervoor mag ik 16 november naar het AVL komen. Staan dan 2 lange gesprekken met mijn arts en met de psycholoog plus psychiater. Ik ben eigenlijk te nuchter voor psychologie maar de arts vindt het wel belangrijk en ik denk oprecht dat ik er ook wel iets aan ga hebben. We wachten rustig af. Ik ben al voor mezelf bezig om alles netjes op papier te krijgen zodat ik die dag niks vergeet. Dat ik onderweg naar huis ben en denk dit had ik ook willen bespreken. Het is geen garantie dat ze iets kunnen, maar ik hoop het wel. Anders is het voor mij gewoon klaar. Ik wil na ruim 3 jaar overleven weer kunnen leven.

Fysio

Ook begint de pijn in mijn nek weer op te spelen wat door trekt naar mijn (onder)rug. Hiervoor ben ik weer in behandeling bij de fysio(LOF). Heel blij met mijn fysio. De behandelingen doen mij goed en geven mij positieve energie dat het wel weer goed komt met mijn rug.

Door de pijn moest ik het hardlopen eventjes achter mij laten. Maar met mezelf afgesproken om minimaal indien mogelijk 1 keer in de week te gaan rennen. Vandaag een leuk rondje in fases gemaakt van 3,5 kilometer.

Scooter en auto

Zoals velen van jullie weten had ik een hele gave scooter waar ik lekker op tot rust kon komen als ik even niet lekker in mijn vel zat. Maar door mijn houding op de scooter gaat het gewoon heel veel pijn doen. Dan nog de regel dat je binnenkort een helm op moet heb ik besloten de scooter weg te doen. Het doet mij tot op de dag vandaag nog steeds heel veel pijn. Het was echt een afleiding voor mij.

Uiteindelijk heb ik wel besloten om er een kleine auto voor in de plaats te laten komen. Tot nu toe geen enkele spijt. Vele zullen denken waarom een tweede auto. Ik wil graag weer aan het werk, ik wil niet afhankelijk zijn van anderen, ik wil iets om mij heen hebben om lekker mee te knutselen maar het belangrijkste is toch wel dat ik iets voor de deur wil hebben dat wanneer ik mij niet fijn voel er op uit kan zonder na te denken van hoe ga ik dat doen. Oja, het is een Citroën C1 geworden. Bijna vergeten. Zie onderstaande foto.

Dit was weer eens sinds lange tijd een blog. Zodra ik meer nieuws heb en eraan toe ben zal ik jullie berichten! ❤️❤️

Advertentie

2 gedachten over “Een blog van Henkie #10

  1. Begrijp jou jullie strijd die jullie over kwam ik heb respect groot respect voor jullie vechtlust hoop dat er iets positiefs uit de gesprekken komt Henk wens jou jullie daar veel sterkte in en mee hou van jullie maar dat weten jullie wel zonder woorden jullie veel erg veel voor mij gedaan in mijn shit tyd kon ik jullie maar helpen zoals jullie mij geholpen hebben maar ik zou niet weten hoe wens jou jullie veel liefden sterkte toe 🍀👍😘😘

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s